Groene Amsterdammer: “Het is wonderlijk te noemen dat een auteur als Daniël Rovers, toch nog niet bepaald over the hill (1976), een roman weet te schrijven die zo buiten de tijd staat, zo provinciaal, zo onsexy, zo ontdaan van de bekende jonge-schrijversbehoefte de wereld van nu tot jouw domein uit te roepen. In Walter vertelt hij het verhaal van een tweede zoon uit een Brabants boerengezin, die begin jaren vijftig naar het seminarie vertrekt. Een ooit vanzelfsprekende levensinrichting, inmiddels volledig archaïsch. Rovers deelt zijn roman op in 24 episodes, eindigend in 1971. Elk hoofdstuk begint met een archieffoto – elke getuigt van een bijna onwaarschijnlijke onschuld – en eindigt met een brief, een krantenbericht, een advertentie die de tijdgeest nog eens benadrukt.”

Lees de recensie van Joost de Vries verder via De Groene Amsterdammer.