Daniël Rovers

1

danielrovers — Fri, 15 Jan 2010 18:38:38 +0000

Art-loi/Kunst-wet
Het oranje- en zilverkleurige metrostel raast het station binnen, vertraagt en staat stil; de schok brengt passagiers uit evenwicht, smijt een vrouw met grijze krullen op schoot bij een meisje met rode oorwarmers, en een nieuwe lading reizigers wordt ingeslikt, de geplastificeerde oranje zittingen raken bedekt met mensen. Tegenover je blijft het leeg, een bolrond, glanzend oranje hoofdsteuntje kijkt je vragend aan, een donkerharige vrouw springt op haar naaldhakken het allerlaatste moment de coupé in, haar laptoptas vooruitgestoken, waarop de 4 x 2 schuifdeuren met mechanisch gekrijs in beweging komen en vergeefs naar haar getrainde kuiten happen en met een klap potdicht slaan. Door die doffe klap lijkt het alsof het metrostel vacuüm wordt gezogen, alsof de acht stalen staven tussen de bodem en plafond – waar passagiers zich nu staande houden – dienen te voorkomen dat de coupé onder de grond in elkaar gedrukt wordt als een leeg colablikje.

Geschreven in 2004 onder de titel ‘In de Walvis’.

2

danielrovers — Fri, 15 Jan 2010 18:38:19 +0000

Park/Parc
Het geluid van de elektromotor zwelt aan, zittingen zuigen aan bezwete ruggen, het perron schiet weg achter de met geslepen schroevendraaiers bewerkte ruiten; je staart naar buiten en ziet niets dan beroete buizen, leidingen en je eigen gezicht; tegenover je neemt een reclameblond jongetje plaats, zijn benen reiken niet eens tot aan de grond, zijn handen zoeken steun op de zitting. Een kleine dikke vrouw snelt op de open deuren toe, twee volle plastic supermarkttassen in haar handen, het vertreksignaal klinkt, houdt lang aan, de metrobestuurder moet de vrouw hebben opgemerkt, en ze bereikt ook op tijd de deuren, haar hoofd vooruitgestoken als bij een foto-finish, maar precies op dat moment houdt ze in, bang om de drempel te nemen, en het signaal klinkt nog een keer, dit keer langer en dreigender, waarna de deuren alsnog in beweging komen en dichtslaan. Geschreeuw. Twee dames die bij de deuren staan sjorren aan de stalen hendels, en het duurt een volle seconde tot de deuren weer opengaan – om meteen daarna weer dicht te klappen. De vrouw staat nog altijd op het perron, een van haar boodschappentassen is gevallen, ze wrijft met de palm van haar rechterhand over haar hoofd, en omdat de andere plastic zak nog in de winkelhaak van rechterwijsvinger en duim hangt slaat dat zakje nu tegen haar gezicht en schouders; de vrouw grijnst en blijft ondertussen met haar hand over haar hoofd wrijven, alsof zo de pijn uit haar schedel zal verdwijnen. De stuurse blik, die vertraagde manier van bewegen: de metropassagiers kijken naar buiten en zwijgen, delen de schaamte over wat de meeste van hen gezien moeten hebben: er staat een hulpeloos kind van vijftig jaar oud op het perron.

Geschreven in 2004 onder de titel ‘In de Walvis’.

3

danielrovers — Fri, 15 Jan 2010 18:37:58 +0000

Gare Central / Centraal Station
Schuin tegenover je gaat een oudere man zitten, een afgesleten colbert spant om zijn hangende schouders, een vermoeid Slavisch gezicht wijst naar beneden, in de richting van zijn afgetrapte schoenen. Naast hem zit een vrouw met een te groot brilmontuur en een rozige babyhuid, ze haalt haar linkervoet uit een orthopedisch muiltje en geeft de voet, gehuld in een vleeskleurige panty, een provisorische massage. Dadelijk, als ze de voordeur van haar Molenbeekse flat achter zich dichttrekt, zal ze zich op een voetenbad trakteren, de muiltjes verweesd onder de kapstok in de hal. De man en de vrouw kijken nu alletwee tegelijk opzij en zien het paar kinderbenen boven de coupévloer bungelen, en moeten glimlachen; dat kind heeft een glimlach op hun gezicht getoverd. Jij zou het woord twee keer hardop uitspreken: GE-TO-VERD. GE-TO-VERD, op elke syllabe zuigend als op een toverbal, benieuwd naar de kleur die de letters zouden aannemen in je mond. Bambi-die-je-er-bent. Maar ik hou wel van Bambi.

Geschreven in 2004 onder de titel ‘In de Walvis’.

4

danielrovers — Fri, 15 Jan 2010 18:37:29 +0000

De Brouckère
Je maakt je los van de zitting, stapt tussen benen en tassen door naar de schuifdeuren, pakt een van de handvaten vast, trekt bij het horen van de pneumatische zucht de deuren open en lanceert jezelf op het perron: eerst wat snelle passen om aan de ondergrond te wennen, dan je gelijkmatige, gehaaste stadspas. Met twee treden tegelijk loop je de smalle lange trap op, door de wafel-, hotdog- en regenjassengeur, voorbij de toiletten (30 cent merci/dank u), dan nog een trap op, voorbij een vrouw die knielt op een platgedrukte kartonnen doos, een baby op haar schoot en een leeg kartonnen cappuccinobekertje voor haar knieën; de trap buigt naar rechts, daglicht tussen benen en armen en hoofden. Een stoffige windvlaag slaat neer in je gezicht, je knippert met je ogen, ontwijkt twee, drie passanten en ziet in rode, likkende letters op de gevel tegenover: Chi Chi’s Tex Mex Restaurant. Je slaat de hoek om, naar links, waar een pisgeur hangt en je een klagend en krakend vioolgeluid hoort, als op een oude grammofoonopname: een zigeuner met een jagershoedje heeft een koperen hoorn gemonteerd aan de klankkast van zijn viool. Je wandelt langs wafelkramen en chocoladewinkels, voorbij Sony Ericsson, het artdeco-kasteel van Quick en krantenkiosk America Today!, en je ziet aan de voet van de Beurs twee naakte jongemannen in steen staan die twee leeuwen in bedwang houden. De onzichtbare hand van de markt. Tussen de leeuwen de brede beurstrappen, waar op weekdagen de dealers en demonstranten posten, en waar vorige maand de blauwzwarte supporters van Club Brugge een grote Vlaamse Leeuwvlag vastknoopten aan de ijzeren poort, alsof het beest een beursgang te wachten stond; ‘dealers en demonstranten’ – zo zou je dat zeggen, en je zou de woorden ironisch uitspreken, niet beseffend hoe pedant je dan klonk.

Geschreven in 2004 onder de titel ‘In de Walvis’.

5

danielrovers — Fri, 15 Jan 2010 18:37:02 +0000

Anspachlaan
Je steekt de straat over, tussen de bloemenbunkers van de Anspachlaan door, voorbij McDonalds en langs de glazen terrasafscheiding voor het Marriott, waar vorige zomer na Werchter Björk en Matthew Barney hadden gezeten, een gerucht dat zich als een Middeleeuwse stadsbrand had verspreid, over de terrassen van het Sint Goriksplein en de Dansaertstraat tot bij Le Soleil en Fontainas. Je liep voor het hotel langs toen je gebeld werd en je had verstaan ‘Bjuk en Banwie’ en dacht in eerste instantie aan een clownsduo. Banwie? Nee, Bar-ney, de videokunstenaar die nu samen met Björk is. Je had om je heen gekeken, en aan de andere kant van het glas, op het terras, een kleine bleke vrouw zien zitten, gekleed in een badjas, naast een lange, ongeschoren man in een prachtig groen hemd. Dat ene liedje van Björk wilde je op je begrafenis afgespeeld horen: ‘I live by the ocean/ and during the night/ I dive into it/ down to the bottom/ underneath all currents/ and drop my anchor/ and this is where I’m staying/ this is my home-home.’ Je kon het zacht fluisterend zingen en bij wijze van toegift de hobopartij kraaien: ‘Tadadada-da-dadada.’ En dan werd iedereen geacht de zakdoeken boven te halen. In je gedachten leek je je er al op te verheugen.

Geschreven in 2004 onder de titel ‘In de Walvis’.

6

danielrovers — Fri, 15 Jan 2010 18:36:39 +0000

Ortsstraat
Voorbij de witgeschilderde Beursschouwburg, met op de bovenste verdieping het dakterras van waaruit je de hele straat kon overzien tot over het kanaal, tot aan de Basiliek van Koekelberg. Bij de opening werd het eenmalig opengesteld voor het publiek, dat massaal toestroomde die eerste lenteavond. We zaten naast elkaar op een houten vlonder, je dronk bier en ik mineraalwater. Je adem stonk naar alcohol; ik keek je niet eens aan maar je was al te ver heen om de tekenen op te vangen en vertelde honderduit over de bizarre dansvoorstelling die je die week had gezien, en ik luisterde naar je onsamenhangende vertoog en vroeg me de rest van de avond af waarom ik toch in godsnaam mijn telefoonnummer aan je had gegeven, zo wanhopig was ik toch niet?

Geschreven in 2004 onder de titel ‘In de Walvis’.

7

danielrovers — Fri, 15 Jan 2010 18:36:08 +0000

Dansaertstraat
Pharmacie Dansaert (‘Widmer crème Carbaride voor droge ellebogen, knieën en voeten’), optiek Cools en Komo Komo Baskische sushi; aan de overkant de Archiduc en tassenwinkel Mandarina Duck. Je lerares Frans liep op de middelbare school met zo’n tas rond en jaren later, op een schoolreünie, had je haar gevraagd of ze nog steeds die tas bezat; ze was stomverbaasd dat een leerling zich dit detail een decennium later nog kon herinneren. Bonsoir Clara, de sinaasappels in het venster, gekleurd glas aan de muur. Restaurant Kashba, waar de verlichting halverwege de avond werd gedimd zodat alleen nog de kaarsen in de ijzeren lampions aan het duizend-en-één-nacht-plafond schitterden. Voorbij schoenenwinkel Hatshoe, voorbij de hengelsportwinkel met die grote koperen forel aan de gevel die een duik wil nemen en – het water staat mij tot de lippen, de oceaan omgeeft me, mijn hoofd is met wier omwonden – de onderbroekenjungle van Underwear die Kleur aan je Kont had moeten heten.

Geschreven in 2004 onder de titel ‘In de Walvis’.

8

danielrovers — Fri, 15 Jan 2010 18:35:45 +0000

Oude Graanmarkt
Tegenover droogkuis Pressing no. 1 kwam ik aanhollen vanaf de kanaalkant terwijl jij van de andere kant, de stadskant, naderde. Je had een stewardessenkoffertje – mijn stewardessenkoffertje – op sleeptouw en ik rende op je af terwijl ik je naam uitriep, wat de zaterdagmiddagshoppers deed schrikken en jou aan het lachen maakte, en ik wilde je zoenen maar jij had voor een omhelzing gekozen, een misverstand, een mislukte knuffel eindigend in een zoen in je hals. En jij had me vastgehouden en was een halve meter naar achteren gestapt, je keek me aan omdat je er zeker van wilde zijn dat je de juiste te pakken had. De KBC-bank, Stijl, Annemie Verbeke, optiek Theo met in de etalage de kartonnen kop van Petrarca die een bril draagt, aan de overkant Idiz Bogam: groene stropdassen op bordeauxkleurige pakken, hier op ooghoogte: dr. Xavier Schlögel, kinderziektes / maladies des enfants.

Geschreven in 2004 onder de titel ‘In de Walvis’.

9

danielrovers — Fri, 15 Jan 2010 18:35:17 +0000

Nieuwe Graanmarkt
De bushalte en de glascontainers, het lege basketbalplein, de kale platanen en op de hoek het grijze beton van de PROTESTANTSE KERK. Op een meiavond, toen we samen het kanaal bij zonsondergang tegemoet liepen, de lucht kleurde ozonroze aan het einde van de straat, had jij het koorgezang als eerste gehoord; het leek te ontstaan aan een dunne streep glas-in-lood in de zijwand. De concerten die je toevallen op straat, die komen aangewaaid uit een woonkamer of repetitieruimte. Je vertelde hoe je eens op een verlaten zondagmiddag, in een verlaten zijstraat vlakbij de kleine ring uit een openstaand raam op de eerste verdieping een trombone had gehoord, vier maten lang, daarna aangevuld met een trompet, een saxofoon en een klarinet. Het orkest bleef onzichtbaar, maar opeens leek alles mogelijk in de straat. De geluidsband van een stomme film werd afgespeeld en nu was het wachten op de komst van de Keystone Cops.

Geschreven in 2004 onder de titel ‘In de Walvis’.

10

danielrovers — Fri, 15 Jan 2010 18:33:59 +0000

Oorlogshelden
Léon Lepage oorlogsheld en Christoph Coppens hoedenheld, Les milles et une coupes, Y Dress Survival, F. Van Humbeeck (ongetwijfeld een oorlogsheld), snackbar Midi et Minuit, Mama Mia pizzeria, Da Mimmo pizzeria, Da Piero restaurant, Prince Sami kapsalon, callcenter Prontoshop, callcenter Allo Allo, café L’éqateur, lijstenmaker Mertens, Le Bonheur Epicerie Audiovisuelle. Deze namen blijven niet zonder betekenis.

Geschreven in 2004 onder de titel ‘In de Walvis’.

Patrick

danielrovers — Tue, 12 Jan 2010 09:11:44 +0000

‘Zo’n lijst maken is “so twentieth-century”! Wel ja, als ik op een “desert island” in de 21ste eeuw moest, dan zou ik natuurlijk een e-book nemen, met duizenden boeken.’

Robert Burton, The Anatomy of Melancholy
Miguel de Cervantes, Don Quixote
Laurence Sterne, Tristram Shandy
Virginia Woolf, Orlando
Marcel Proust, À la recherche du temps perdu
John Dos Passos, Manhattan Transfer
Samuel Beckett, Three Novels
Carole Maso, The Art Lover
W.G. Sebald, The Rings of Saturn
Philip Roth, Sabbath’s Theater
Melvin Jules Bukiet, After

Tessel

danielrovers — Tue, 12 Jan 2010 09:10:49 +0000

‘Bestaat er zoiets als de leerschool der liefde?’

Henry James, The Portrait of A Lady
Henry James, Washington Square
Leo Tolstoi, Anna Karenina
Louis Couperus, Eline Vere
Gustave Flaubert, Emma Bovary
Jane Austen, Sense and Sensibility
Emily Brontë, Wuthering Heights
Viktor Sjklovski, Zoo, of brieven niet over liefde
Arnon Grunberg, Blauwe Maandagen
Anne Frank, Dagboek
[ - ], Wandelen door België

Koen

danielrovers — Tue, 12 Jan 2010 09:09:50 +0000

‘Dat is allemaal wel leuk, maar waarvoor ga je deze lijst gebruiken?’

[ - ], De bijbel
Andrej Platonov, In deze prachtige, grimmige wereld
Thomas Mann, De toverberg
Rainer Maria Rilke, Das Stundenbuch
Fernand Braudel, De Middellandse Zee en de mediterrane wereld ten tijde van Filips II
E.H. Kossmann, De Lage Landen bij de zee
Elias Canetti, Het martyrium
Martin Michael Driessen, Gars
F.T. Palgrave (ed.), The Golden Treasury
[ - ], Realencyclopädie der Classischen Altertumswissenschaft (Pauly–Wissowa)
G. Komrij (ed.), De Nederlandse dichtkunst in 3000 en enige gedichten

Stien

danielrovers — Tue, 12 Jan 2010 09:08:46 +0000

Twijfelde bij ‘Tien kleine pony’s en ‘Tien kleine hondjes’. ‘De avontuurtjes van Elmo Aap’ betreft een gratis bijlage bij Elmex Peutertandpasta.

Max Velthuijs, Het rode kippetje
Ingeborg Bijlsma en Monica Maas, Bobbi op het potje
Han G. Hoekstra & Fiep Westendorp, Rijmpjes en versjes uit de nieuwe doos
Gérard en Alain Grée, Kleine Tom en de natuur
[ - ], 10 kleine pony’s (eventueel ook: 10 kleine hondjes)
Alain Le Saux en Grégoire Solotareff (samenstellers), Het kleine museum
[ - ], Het grote boek van Tom en Lea: seizoenen kleuren cijfers tijden
[ - ], Het verhaaltje van Roodkappertje in het bos (Penguin Classic)
Geke uit de Bosch & Margriet Breet, Stien en de droomdeur
[ - ], De avontuurtjes van Elmo Aap
Jacques Prévert, We schilderen een vogel

Mauro

danielrovers — Tue, 12 Jan 2010 09:07:20 +0000

‘Eigenlijk is één boek ook genoeg.’

Robert Musil, De man zonder eigenschappen
Karl Marx, De achttiende brumaire van Louis Bonaparte
Vladimir Iljitsj Lenin, Que faire?
Jacques Derrida, Voyous
Simon Vestdijk, De dokter en het lichte meisje
John Melville, Moby Dick
Hugo Claus, Het verdriet van België
Marcel Proust, À la recherche du temps perdu
George Painter, Marcel Proust
Glenn Gould, Glenn Gould
Johan Sebastian Bach, Partituren

Willy

danielrovers — Tue, 12 Jan 2010 09:06:46 +0000

‘Borges heeft geschreven: de roman is het bijgeloof van deze tijd – maar Borges was erg netjes.’

Pierre Michon, Roemloze levens
Danilo Kiš, Een grafmonument voor Boris Davidovitsj
Jesse Schlaman, Rock ’n Roll Attitudes
Roland Barthes, La chambre claire
Hugo Claus, Het verdriet van België
W.G. Sebald, Die Ausgewanderten
Marcel Schob, Vies imaginaires
Franz Kafka, Gesammelte Briefe
Louis-Paul Boon, Mijn kleine oorlog
Marie Kessels, Het nietigste
Stephen Greenblatt, Renaissance Self-Fashioning

Els

danielrovers — Tue, 12 Jan 2010 09:05:04 +0000

‘De lijst is bijna rond…’

J.D. Salinger, Catcher in the Rye
John Fante, Ask the Dust
Louis Paul Boon, Het nieuwe onkruid
Willem Elsschot, Tsjip / De Leeuwentemmer
Franz Kafka, Het vonnis
Fjodor Dostojevski, Schuld en boete
Lewis Carroll, Alice in Wonderland
Jean-Paul Sartre, Walging
Friedrich Nietzsche, Genealogie van de Moraal
Rainer Maria Rilke, Brieven aan een jonge dichter
Plato, Feest (Symposion), Gesprekken over liefde

Daniël

admin — Tue, 12 Jan 2010 09:04:14 +0000

‘En dan ontbreekt je daar op dat eiland opeens de lust om te lezen.’

Franz Kafka, Gesammelte Briefe
Marc Kregting, Dood vogeltje
David Foster Wallace, A Supposedly Fun Thing I’ll Never Do Again
Nanne Tepper, De eeuwige jachtvelden
Hans Faverey, Chrysanthen, roeiers
Henry James, The Portrait of a Lady
Viktor Sjklovski, Zoo, of brieven niet over liefde
Charlotte Mutsaers, Rachels rokje
Hugo Claus, Het verdriet van België
Robert Musil, De man zonder eigenschappen
J.D. Salinger, Nine stories

Joachim

danielrovers — Tue, 12 Jan 2010 09:03:31 +0000

‘Het droomfornuis hoeft niet mee. Dat heb ik al.’

Giorgio Locatelli, Made in Italy
Elizabeth David, Een omelet en een glas wijn
Elbrich Fennema, Gescheiden, wat nu?
Michael Pollan, Een pleidooi voor echt eten
Pelegrino Artusi, De wetenschap in de keuken en de kunst om goed te eten
Auguste Escoffier, Het kookboek van de klassieke keuken
Jamie Oliver, Jamie’s Italy
Hugh Johnson en Jancis Robinson, Wijnatlas
Marco Pierre White, White heat
[ - ], Larousse gastronomique
C.J. Wannée, Kookboek van de Amsterdamse Huishoudschool (oudere druk)

Iannis

danielrovers — Tue, 12 Jan 2010 09:02:42 +0000

‘Een paar heb ik gelezen en wil ik herlezen, een paar heb ik deels gelezen, een paar nog niet. Ik wil er minstens twee in mijn eigen taal meenemen; Het ezelken is geweldig.’

Arno Schmidt, Abend mit Goldrand
David Foster Wallace, The Pale King
Jean Paul, Siebenkäs
Miguel de Cervantes, Don Quichote
Laurence Sterne, Tristram Shandy
William H. Gass, Omensetter’s Luck
Douglas Hofstadter, Le Ton Beau De Marot
Louis Paul Boon, De Kapellekensbaan
Cyriel Buysse, Het ezelken wat niet vergeten was
David Foster Wallace, A Supposedly Fun Thing I’ll Never Do Again
Cyriel Buysse, De biezenstekker