Nu zou het land, het land van herkomst, de Heimat, het woord moeten nemen. Je doet je ogen dicht en hoopt > > >
Een rij hoogspanningsmasten, elke twee benen, vier armen en een grote witte wolk als hoofd. Door een tiental > > >
Elke letter heeft een kleur. De A is zwart volgens Rimbaud. Nabokov rept in Geheugen, spreek over de tint > > >
Elke letter heeft een geur. De A. ruikt naar vers gemaaid gras, naar gedroogd gras, naar gedroogd pas geschud gras, naar > > >
De A. ruikt naar een vrachtwagen vol kippen die een groep scholieren, de jassen op het stuur, de tassen op de > > >
De A. ruikt naar verbrande tweetakt van een voorbij knetterende Kreidler op een fietspad van > > >
Walter Benjamin schrijft in zijn Proust-essay dat het reukorgaan de gewichtszin is voor diegene die > > >
De A. staat voor Afwezigheid. Afwezig ben je op plekken waar je vertrek aanstaande is. Ik herinner me > > >
Een herinnering: pas verhuisd uit de A. en voor het weekend terug, aanwezig bij een voorstelling van > > >
De A., dat was De zevensprong. Uitgezonden door de NCRV in 1982 en opgenomen in de bossen bij Ruurlo. Een verhaal > > >
De A. is een plek waar je je herinnert, niet per se een plek die je je herinnert. Het heden is er leeg. De A., dat is > > >